06-05-08

Boek: Elisabeth Mollema, Prooi (2008)

Een zielige prooi
In 'Prooi' (Elisabeth Mollema) maak je kennis met Angela, een pas gescheiden moeder van twee kinderen. Het valt haar zwaar haar financieel comfortabel huwelijk in te ruilen voor een ander, minder luxueus en organisatorisch zwaarder leventje. We leren haar kennen op het moment dat ze een troosteloos huisje betrekt in het centrum van Rotterdam. Ze is zielig, onzeker en kwetsbaar. En wanneer ze daarenboven dreig-telefoons en -brieven ontvangt, klampt ze zich vast aan Erik en Martha, een koppel dat ze 'toevallig' leert kennen. Het stel neemt haar leven over, richten haar huis in en zorgen voor de kinderen. Uiteindelijk komt Angela tot inkeer en beseft ze dat ze geleefd wordt, maar dan is het al te laat.

Op zich leest het verhaal heel vlot. Je kan je makkelijk inleven in het hoofdpersonage: stukgelopen huwelijk, het gevoel alleen te zijn en je vastklampen aan andere mensen. Dat daar langs alle kanten misbruik van gemaakt wordt, ok, het is en blijft een slechte wereld. Alleen gaat het in dit geval wel heel erg ver. Bovendien reageert de omgeving van Angela niet echt op wat er gebeurt, je hebt enkel vriendin Georgina die duidelijk niet opgezet is met de bemoeienissen van Erik en Martha.

Het is duidelijk dat Angela echte vrienden mist. Waarschijnlijk is ze door haar huwelijk met dominante echtgenoot van hen vervreemd geraakt. Bovendien lijkt ze zich te schamen voor Georgina, die heel vrolijk en naief door het leven gaat. Het contrast tussen die vrolijkheid en de depressie van Angela wordt er alleen maar groter door. "Het leven heeft geen zin meer, maar ik moet voor mijn kinderen zorgen en dat maakt me zo moe". Kinderen die bovendien liever hun vader hebben, omdat ze van hem allerlei cadeautjes krijgen. Angela zit duidelijk in een neerwaardse spiraal.

Geloofwaardig?
Jammer genoeg mist het verhaal diepgang en dat komt de geloofwaardigheid niet ten goede. Ook wat er zich in de Ardennen afspeelt, is redelijk ongeloofwaardig. Je wordt steeds weer op het verkeerde been gezet, maar het blijft moeilijk de verschillende wendingen te aanvaarden. Dat tripje naar de Ardennen was er voor mij te veel aan. Het illustreerde duidelijk dat de prooischrijfster oppervlakkig is gebleven en zo goed als geen research heeft uitgevoerd. Twee voorbeelden: de E313 richting Luik heeft geen betonnen platen meer en je hoeft helemaal niet meer Luik centrum te dwarsen om op de autosnelweg richting Luxemburg te raken.

Persoonlijk vond ik het boek een flauw afkooksel van wat Esther Verhoef of Saskia Noort al geschreven heeft. Personages missen diepgang en de verhaallijn leek me redelijk ongeloofwaardig (al overtreft in veel gevallen de werkelijkheid de fictie, cfr het oostenrijkse incestmonster).

Conclusie
Kortom: een aardige poging en vlot lezend boek, maar verwacht niet veel meer.

Over de schrijver...
Elisabeth Mollema is geboren in Amsterdam, maar woont al haar hele leven in Rotterdam. Ze is getrouwd en heeft twee volwassen zoons. Na haar studie sociologie werkte ze als journalist. Ze schreef artikelen voor verschillende kranten en bladen en ook non-fictie boeken in opdracht voor uitgeverijen. Ze begon met het schrijven van kinderboeken omdat haar eigen kinderen weinig lazen. Na ruim vijftig kinderboeken, schreef ze haar eerste thriller Prooi.
Website:
elisabethmollema.nl

10:00 Gepost door The fonz in Boek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boek, prooi, elisabeth mollema, mollema, bespreking, review |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.